1 Ocak 2018 Pazartesi
15 Aralık 2017 Cuma
devrilmeyen cümleler
..uzun zamandır kimseye anlatamamanın belimi büken yüklerinden kurtulurcasına, bardaktan boşanırcasına ve de sağanak bir yağmur kızgın toprakla buluşurcasına hem ferahlatıp hem de ürpertircesine sana, en çok da beni ben olduğum şekliyle anlayan sana, durmadan ve dinlenmeden; onu, beni yerle bir eden, virane eden onu bir kez fakat tastamam anlatmak, tek fakat milyonlarcasına bedel şekliyle anlatmak istiyorum.
defalarca kez yazmak istedim bunları sana, defalarca kez tam da bu satırda yutkunup kaldım. vazgeçtim, kağıdı buruşturdum attım ama onu buruşturup atamadım, katlayıp kaldırdım. çerçeve yaptım içime astım. ne vakit yazmak hasıl oldu bu satırları ne vakit anlatmak isyanı şaha kalktı içimde yeniden katını açtım özenle. kabuk bağlamasına yaralarımın, tozlanıp kaybolmasına anılarımın en çok ve en acımasızca ben izin vermedim. şimdi yeniden kağıt kesiği acıların beynimde zonklayan ızdırabıyla yazmak niyetindeyim bundan sonraki satırları..
3 Kasım 2017 Cuma
Seni Sevmek
Seni sevmek,
Deniz olmak sanki ılık yaz akşamlarında.
Seni sevmek,
Rüzgar olmak bir sahil kasabasında.
*
Deniz yoksa martı benim
Deniz varsa martı sen.
*Rumeysa Milli'ye. Çiçeğim. İyi ki doğdu şiiri.
25 Ağustos 2017 Cuma
..
Baba bir kere gel
Sökercesine çınarları yerinden
Devirircesine sehpaları
Yıkarcasına bütün dağları
Bir kere gel baba
Bul beni duvar diplerinde
Bul beni kapıların ardında
Bul beni günün karanlığında
Bir kere gel baba
Masallardaki devler gibi gel
Huzurla uyunan evler gibi gel
Baba bir kere gel
Tut elimden ayağa kalkayım
Uçurtmamı bir kez seninle yapayım
Sen önden yürü ben arkandan koşayım
Baba bir kere gel
Serçe parmağından tutayım
Başımı kaldırıp yüzüne bakayım
Sen gülümseyince bacağına sarılayım
N'olur baba
Bir kere gel
Görsünler
Babası gerçekten kahramanmış desinler
Bir kere gel baba
Yıllar geçti
Ben büyümedim hala.
Sen bir kere gel
Sonra yıkılsın dünya.
7 Temmuz 2017 Cuma
Aynı değilsiniz
Sabahattin Ali'nin canı Aliye ruhu Filiz
ve bir mektup yazmayan siz
Aynı mısınız?
Bence değilsiniz.
6 Temmuz 2017 Perşembe
üzülenler için
Bizi kim üzdü böyle? Gözlerimizdeki bu buğu niye?
Fatma teyze mi kızdı kayısı ağacına tırmandık diye? Gazoz şişesini düşürdük diye bakkal amca mı? Topunu patlattığımız şişman Rıza mı?
Kim üzdü?
Annemiz mi kızdı üstümüzü çamur ettik diye? Yoksa akşam ezanından sonra mı gittik yine eve? Seksek çizgisine mi bastık mızmız kızların? Dallarına mı takıldı uçurtmamız ağaçların?
Bizi kim üzdü böyle?
Lokum mu kalmadı bisküvi arasına? Bisikletimiz mi satıldı yok pahasına? Gol mü yedik yoksa toprak sahada? Yenildik mi diğer mahallenin toraman çocuklarına?
Yağ satarım bal satarım dedik de satamadık mı? Kovalandık da kaçamadık mı? Çanak çömlek mi patladı?
Bunlardan daha fiyakalı derdimiz mi vardı?
Boşversek ya, anlayan anladı.
4 Temmuz 2017 Salı
ultimatom
bekleyişlerin vadesi doldu
sen gideli hayli oldu
ah içimin oyuğu
ah benim ince sızım
tüm şairlerin geçtiği kapıdayım
ya kendini hatırlat
ya da bırak unutayım
ya da bırak unutayım
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)